>>> The McManus Sessions: Κάθε Δευτέρα-Τετάρτη & Παρασκευή στο Amagi Radio. Ιανουαρίου 12, 2013
Posted by J.McManus in Original Radio Production.add a comment
>>> The McManus Sessions: Κάθε Δευτέρα-Τετάρτη & Παρασκευή 6-8 τ’ απογευματάκι στο Amagi Radio.
TΙ ΚΕΡΑΥΝΟΒΟΛΟ ΤΟ ΠόΤΕ Νοεμβρίου 18, 2012
Posted by J.McManus in Κουλτούρα να φύγουμε!.add a comment
Είναι μια στιγμή που
το κρύο κρυώνει.
Το σπίτι υψώνεται άστεγο.
Η βροχή βρέχεται.
Το βουνό γερνάει.
Και την άλλη στιγμή
είναι δυο χέρια που καίνε.
Ένα κατοικήσιμο σκέπασμα.
Όπου χύνεται το νερό,
εκεί εκβάλλει .
Η στιγμή έρχεται καταπάνω.
Η ίδια που μοχθεί εδώ για την αγάπη
αλλού ψελλίζει : «any old iron?»
Δεν αφήσαμε παλιοσίδερα εμείς
λιώσαμε μαζί με τη στιγμή μας.
Γ.Τ.
>>> του Δημήτρη Χαντζόπουλου: Αυγούστου 22, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπημένοι Γελοιογράφοι.8 comments
85% Αυγούστου 20, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπητοί Επώνυμοι Γραφιάδες, Κοπυπαστάδα.add a comment
>>> του Δημήτρη Χαντζόπουλου: Αυγούστου 20, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπημένοι Γελοιογράφοι.add a comment
Η μοίρα του εστιάτορα Αυγούστου 20, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπητοί Επώνυμοι Γραφιάδες, Αγαπημένοι Γελοιογράφοι, Κοπυπαστάδα.add a comment
Φετίχ ή μη, το ευρώ, μπορεί να μην αποτελεί περιεχόμενο των ελληνικών ΑΤΜ μετά από ένα ή δύο χρόνια. Είναι, πλέον, μία πιθανότητα, εκτός και αν βρίσκεται σε εξέλιξη παγκόσμια συνωμοσια προκειμένου να καμφθεί το ηρωϊκό και αδάμαστο φρόνημα του ελληνικού λαού.
Προσπαθώ να φανταστώ πώς θα είναι η ζωή ενός εστιάτορα σε τουριστικό νησί της όμορφης πατρίδας μας, στην καινούργια εποχή της δραχμής. Εντάξει, η εθνική αυτοπεποίθηση θα έχει φουσκώσει πανιά αφού η χώρα θα έχει ανακτήσει την ανεξαρτησία και την αξιοπρέπεια της. Αλλά αυτό, προς το παρόν, δεν μας αφορά. Εμείς αντιμετωπίζουμε τον εστιάτορα ως οικονομική μονάδα προς παρατήρηση.
Λογικά η δεξαμενή άντλησης πελατείας θα μεγαλώσει θεαματικά. Αν στη χώρα επικρατεί κοινωνική ηρεμία-άλλωστε θα έχουμε απαλλαγεί από την τρόικα-τότε το προσφερόμενο τουριστικό προϊόν θα είναι ανταγωνιστικότερο του αντίστοιχου της Τουρκίας και των χωρών της Βορείου Αφρικής. Ένα ευρώ θα μπορεί να αγοράσει πολλές δραχμές και οι παλαιότεροι θα θυμηθούν την εποχή που η επίσκεψη στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού οδηγούσε στον Παράδεισο με λίγα δολάρια ή μάρκα. Η Ελλάδα θα γίνει μία χώρα φθηνού προορισμού με «πολιτισμένες» υποδομές και ευρωπαϊκές παραστάσεις. Άδεια ξενοδοχεία θα είναι μόνο τα κλειστά ξενοδοχεία.
Ο εστιάτορας στο τουριστικό νησί θα μπορεί να προσφέρει τις τοπικές σπεσιαλιτέ σε τιμές καντίνας για την τσέπη του Βρετανού ή του Γερμανού. Ο λογαριασμός θα παραδίδεται σε δραχμές, αλλά θα σημειώνεται και το ποσό σε ευρώ. Διότι στις τουριστικές περιοχές οι συναλλαγές θα γίνονται και σε ευρώ ή, ακόμα καλύτερα, μόνο σε ευρώ. Ο εστιάτορας θα διευκολύνει τους πελάτες. Δεν θα χρειάζεται να τρέχουν για συνάλλαγμα. Το κατάστημα θα δέχεται ευρώ. Βέβαια το προσωπικό και οι προμηθευτές θα πληρώνονται με αγνές, καλές δραχμούλες. Και όταν πληρώνεσαι σε ευρώ, αλλά πληρώνεις σε δραχμές, ο οικονομικός σου μικρόκοσμος είναι γεμάτος τριαντάφυλλα. Τα ευρώ θα κρύβονται κάθε βράδυ κάτω από το στρώμα και στο τέλος κάθε τουριστικού μήνα θα κατατίθενται σε λογαριασμό στο εξωτερικό. Αν ο εστιάτορας δεν πλούτισε επί ευρώ, θα πλουτίσει επί δραχμής. Η περιουσία του θα μεγαλώσει, ακόμα και αν τα μετρητά του, σε ευρώ, είναι λιγότερα.
Όχι, δεν προσπαθώ να σας πω ότι οι τύποι στα νησιά επιδιώκουν την επιστροφή στη δραχμή. Το κεκτημένο τους υπερασπίζονται, ματώνουν για το κράτος που χάνουν. Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι σε αυτήν περιπέτεια δεν έχουμε όλοι τα ίδια συμφέροντα, ούτε την ίδια μοίρα.
Τι μου λες; Πέφτω από τα σύννεφα αδερφέ… Αυγούστου 20, 2012
Posted by J.McManus in Άντε απέδώ ρε σεις!.1 comment so far
Mεγάλη Σχολή έφτιαξαν τελικά τα παπαδοπαίδια της οικογενείας Ξηρού. Ίσως και το πιό ανεγνωρισμένο διεθνώς ΑΕΙ της Χώρας… Αυγούστου 20, 2012
Posted by J.McManus in Άντε απέδώ ρε σεις!.add a comment
H μετεμψύχωση των Specials από το Wellington της Νέας Ζηλανδίας Αυγούστου 19, 2012
Posted by J.McManus in Φεστιβάλ κλπ, videos.add a comment
>>> Το heavy metal του ΣΥΡΙΖΑ…. (Λεωνίδας Καστανάς) Αυγούστου 19, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπητοί Επώνυμοι Γραφιάδες, Κοπυπαστάδα.add a comment
Σιγά μη θέλουν, ανοικτή χρεωκοπία, ο Λαφαζάνης, ο Κουράκης και ο Στρατούλης. Σιγά μη θέλουν να πληρώνονται αύριο σε πληθωριστικές δραχμές. Σιγά μη θέλουν πτώχευση. Οι τράπεζες να έχουν βαρέσει φαλιμέντο και αυτοί να τρέχουν για μακαρόνια και ρύζι στο πολιορκούμενο super market και από πίσω να τους κυνηγάνε οι ψηφοφόροι τους.>>> του Δημήτρη Χαντζόπουλου: Αυγούστου 19, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπημένοι Γελοιογράφοι.add a comment
>>> H αλήθεια πονάει, το ξέρω… Αυγούστου 19, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπημένοι Γελοιογράφοι.add a comment
>>> Τελετή Λήξης… Αυγούστου 18, 2012
Posted by J.McManus in Περί Μουσικής κι όχι μόνον....add a comment
>>> “Λαφαζανιές” που λένε και στην μαρτυρικήν Τσύπρον… Αυγούστου 18, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπημένοι Γελοιογράφοι.add a comment
[Πρόσωπα] Εθνομπολσεβικισμός Αυγούστου 17, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπητοί Επώνυμοι Γραφιάδες, Κοπυπαστάδα.add a comment
>>> του Δημήτρη Χαντζόπουλου: Αυγούστου 4, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπημένοι Γελοιογράφοι.add a comment
Από το… φάγαμε την κότα, χέσαμε την πόρτα του Κάχι Καχιασβίλι, η συμπεριφορά του Ηλιάδη είναι πολύ ελκυστικότερη. Αυγούστου 4, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπητοί Επώνυμοι Γραφιάδες, Κοπυπαστάδα.4 comments
[...] Οχι ότι ο Ηλιάδης έμοιαζε στενοχωρημένος μετά την κατάκτηση του χάλκινου. Δεν ήταν στενοχωρημένος, αφού ο τελευταίος του αγώνας ήταν νικηφόρος και έπειτα από μάχη, όπως έγινε με τον Βραζιλιάνο Τιάγκο Καμίλο. Εδώ υπάρχει μια λεπτομέρεια. Οι δημοσιογράφοι και οι φίλαθλοι μπορεί να χαίρονται για ένα εύκολο ή κάλπικο μετάλλιο, αλλά ο πραγματικός αθλητής το ευχαριστιέται αν κατακτήθηκε straight και ύστερα από μάχη. Ο Ηλιάδης φαινόταν ότι ευχαριστιόταν το χάλκινο σαν να είχε πάρει το χρυσό, και ότι σήμερα είναι Ηλιάδης περισσότερο από Ζβιανταουρί. Τα ελληνικά που μίλαγε, η αναφορά στη γυναίκα του με τα δύο παιδιά του που βρίσκονται στη Χαλκιδική, η δήλωσή του ότι αφιερώνει το μετάλλιό του στον Θεό και θα το δώσει στο Αγιον Ορος για καλό ή για κακό τον κάνουν τόσο Ελληνα όσο οποιονδήποτε κυκλοφορεί με φωτογραφία του Περικλή στο πορτοφόλι του και τον συστήνει σαν παππού του.
Σε αυτό το σημείο φαίνεται πόσο ασήμαντο είναι το επιλεγόμενο «ελληνικό αίμα», αλλά και πόσο σημαντική είναι η καταγωγή που κάνει εύκολη ή δύσκολη την αφομοίωση. Ο Ηλιάδης που είναι Γεωργιανός, χριστιανός και ήρθε στην Ελλάδα έχοντας «δουλειά» δεν είχε πρόβλημα να αφομοιωθεί. Αν ήταν Αφγανός, φονταμενταλιστής μουσουλμάνος και είχε καβαλήσει τα σύνορα, ανάθεμα αν θα μπορούσε να αφομοιωθεί, με αποτέλεσμα να καταλήξει σε γκέτο με άλλους «Ηλιάδηδες», δημιουργώντας κοινωνικό πρόβλημα. Είναι ο λόγος που ακόμα και οι πιο φιλελεύθερες σκανδιναβικές κοινωνίες βάζουν ποσοστώσεις στις χώρες από όπου δέχονται μετανάστες, αφού δεν θέλουν να ζορίζουν τις οικονομίες τους και πολιτιστικά τους γηγενείς πληθυσμούς τους. Τέλος πάντων και επιστρέφοντας στον Ηλιάδη, μαγκιά του που ύστερα από τόσα χρόνια έχει το κέφι να παλεύει έτσι, μαγκιά του που θέλησε να ενταχθεί. Από το… φάγαμε την κότα, χέσαμε την πόρτα του Κάχι Καχιασβίλι, η συμπεριφορά του Ηλιάδη είναι πολύ ελκυστικότερη.
[...]
http://www.sday.gr/Articles/Antonis-Panoutsos/me-to-ftoxo-mou-(2).aspx
>>> του Ανδρέα Πετρουλάκη: Αυγούστου 2, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπημένοι Γελοιογράφοι.add a comment
