Σίλας Σεραφείμ: Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Κοπυπαστάδα.add a comment
“Ζούμε στη χώρα που ο Λαζόπουλος κάνει τον αριστερό, ο Καιάδας κάνει τον πολιτικό και ο κομιστής κάνει το δημοσιογράφο. Και μετά αναρωτιέστε γιατί έχουμε κρίση”
Δημήτρης Τριανταφυλλίδης: Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Κοπυπαστάδα.add a comment
Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη όπου οι νοσταλγοί και υμνητές των Λένιν – Στάλιν – Μάο – Πολ Ποτ και Κιμ Ιλ Σουγκν κατηγορούν τους πολιτικούς τους αντιπάλους ως “αντικομμουνιστές” και θεωρούν εαυτούς “δημοκράτες”.
Eιλικρινά δε βλέπω κανένα νόημα στο να ξαναψηφίσουμε πάλι κάποιο Κόμμα του ≤3,00% Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Εκλογικά.add a comment
…να μαζέψουμε ΟΛΟΙ μαζί, οι “εξωκοινοβουλευτικοί”: 19%, και να μας κουνά το δάχτυλο μέσα απ’ τη Βουλή ο αλητήριος ο Τσίπρας και τ’ ανεμιστηράκια (fans) του με 16,8%…
Δι’ αυτό πράττουμε κατά συνείδηση πλέον κι αφήνουμε τις ουτοπίες στην άκρη, διά κάποια άλλη φορά: «In another time, in another place» που θα’λεγε κι ο τιτανοτεράστιος Van “the man” Morrison!
“Aυτή η Αριστερά δεν είναι η δική μας Αριστέρα”… Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in videos.add a comment
One Night Stand Parliament Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Προβληματισμοί.add a comment
ΤΟ ΦΩΝΑΖΩ ΕΔΩ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ. Η ΚΡΙΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ.
Μακάρι να΄ταν μόνο οικονομικό το πρόβλημα, θά΄χε βρεθεί λύση…
Η ΚΡΙΣΗ πάνω απ’όλα ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΗ…
Λασπουριά κι Αυριανή… Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπητοί Επώνυμοι Γραφιάδες, Κοπυπαστάδα.add a comment
Μου τηλεφώνησε μετά από καιρό. Παλιός αριστερός, με αγώνες. Αν και αποστασιοποιημένος από τα πολιτικά δρώμενα, παρακολουθεί τον δημόσιο διάλογο και σπανίως πέφτει έξω όταν διατυπώνει κρίσεις και εκτιμήσεις. «Πώς σου φάνηκε η παρομοίωση του Φώτη Κουβέλη με τον Καρατζαφέρη που έκανε ο Τσίπρας στον μέχρι πρότινος σύντροφό του;». «Ας το πάρουμε ως ένα φαιδρό ευφυολόγημα, όπως το χαρακτήρισε στο ραδιόφωνο ο Σπύρος Λυκούδης, της ΔΗΜΑΡ» είπα.
«Μόνο αυτό; Ο Αλέξης, να μου το θυμηθείς, έκανε κακό ξεκίνημα. Εδειξε να ακολουθεί τα χνάρια του Ανδρέα στην αντιμετώπιση των πολιτικών αντιπάλων». «Και ποια ήταν αυτή;», επέμεινα. «Η χλεύη, η λάσπη και ο εξευτελισμός σε όποιον ένιωθε ότι τον απειλεί».
Γυρίσαμε πίσω στη μηχανή του χρόνου και βρήκαμε τη μνήμη της γεμάτη. Η αθλιότητα της φωτογραφίας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, δήθεν συνεργάτη των ναζί, δώρο της ΣΤΑΖΙ στον Ανδρέα, παραμονές εκλογών του 1985. Εκατοντάδες χιλιάδες ΠΑΣΟΚοι στην πλατεία Συντάγματος, την Αριστοτέλους, το Ηράκλειο, τη Λάρισα κ.α. αξίωναν στις προεκλογικές συγκεντρώσεις «φόλα στον σκύλο των Ες Ες», με τον Ανδρέα χαμογελαστό στην εξέδρα να σιγοντάρει γαλβανίζοντας το «αντιφασιστικό» -διάβαζε αντιμητσοτακικό- αίσθημα του «λαού». Οταν αργότερα αποκαλύφθηκε η σκευωρία ουδεμία σημασία είχε. Το ταμπλό της Ιστορίας είχε γράψει για τις εκλογές του Ιουνίου 1985: ΠΑΣΟΚ 45,82%, Ν.Δ. 40,85%. Η λάσπη είχε θριαμβεύσει.
«Βίλες» του Χαρίλαου Φλωράκη, «κότερα» της Μαρίας Δαμανάκη, «Κύρκαινα» ο Λεωνίδας Κύρκος, υπόγειες διασυνδέσεις των «ΚυρκοΦλωράκηδων» με τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, «πουλημένοι για τα ντολμαδάκια της Μαρίκας ο Χαρίλαος και ο Λεωνίδας», «Νενέκος» και «εξωμότης» -κατά το stradivarius της ορχήστρας του παπανδρεϊκού λαϊκισμού, τον μακαρίτη Ευάγγελο Γιαννόπουλο- ο ΕΔΑΐτης Θεόδωρος Κατριβάνος κ.ά.
«Ας πούμε ότι ήταν μια ατυχής έκφραση του Τσίπρα», επανήλθα. «Δεν νομίζω, άκουσες τον Σκουρλέτη στα κανάλια; Το συνέχισε. Πρόσεξες και τις κατάρες του Μανώλη Γλέζου, ότι όσοι συνεργαστούν με τη Ν.Δ. ή το ΠΑΣΟΚ θα είναι εφιάλτες;». [...]
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_18/05/2012_482591
Βρε τον ΚΝίτη τον Γεράκη… (άλλα τα μάτια του “γερακιού” κι άλλα της κουκουβάγιας) Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Κοπυπαστάδα.add a comment
[...] Στην Πολωνία βρεθήκαμε, τότε, κάποιοι Eλληvες να σπουδάσουμε με υποτροφία από το ΚΚΕ – σ.σ. και ο Γεράκης! -και σίγουρα δεν ήμαστε κάποιοι «ξένοι ορθόδοξοι χριστιανοί» που γυρνάγαμε από εκκλησία σε εκκλησία για να φάμε. Ημαστε, αν δεν κάνω λάθος αγαπητέ Γεράκη, άθεοι και κομμουνιστές, σνυπότακτοι από το στρατό και με ληγμένα διαβατήρια. – σ.σ. και ο Γεράκης – Ως εκ τούτου, δεν μπορούσαμε να γυρνάμε τα καλοκαίρια στην Ελλάδα για διακοπές. Κανείς μας, όμως, δεν πείνασε, ούτε βέβαια και οι Πολωνοί ή οι αλλοδαποί συμφοιτητές μας. Εμείς, μέναμε στις φοιτητικές εστίες δωρεάν, τρώγαμε δωρεάν, είχαμε φοιτητικό επίδομα, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και τα παιδιά μας γεννήθηκαν και πήγαν σε βρεφονηπιακούς σταθμούς δωρεάν.
Τότε, στην Πολωνία, κι ενώ ο σοσιαλισμός κατέρρεε μπροστά στα μάτια μας, δεν υπήρχαν άνεργοι, Ζητιάνοι άστεγοι, ενώ σήμερα υπάρχουν και κανείς δεν πέθαινε από το κρύο, ενώ σήμερα πεθαίνουν. Οι συνθήκες γύρω μας ήταν περίπου όπως τις περιέγραψες, με ελλείψεις, δελτία, ουρές, αλλά και μεγάλη κοινωνικό αναταραχή, την οποία το ΚΚΕ παρακολουθούσε αμήχανα, εξεγέρσεις ανθρακωρύχων πνιγμένες στο αίμα, διαδηλώσεις, καταλήψεις σχολών … Στις τάξεις μας επικρατούσαν δύο τάσεις: Από τη μια, οι ελάχιστοι που θαρραλέα έλεγαν ανοιχτά τη γνώμη τους, ότι το να σκοτώνεις εργάτες δεν έχει καμία σχέοη με τις αρχές του σοσιαλισμού και, από την άλλη, οι σταλινικοί σκληροπυρηνικοί. Στους πρώτους πρωτοστατούσα εγώ και γρήγορα έγινα το «μαύρο πρόβατο», ενώ στους δεύτερους, οι οποίοι και με «έδωσαν» … , εσύ «σύντροφε» Θωμά Γεράκη!
Το καλοκαίρι του 1982, με «άνωθεν» εντολές, διεκόπη η υποτροφία μου, διαγράφηκα από τη σχολή μου και απελάθηκα από την Πολωνία. Με αντιμετώπισαν σαν πράκτορα των Αμερικανών.
Δεν αλλαξοπίστησα ποτέ, δεν άλλαξα στρατόπεδο και πάντα πιστεύω σε μια πιο δίκαιη κοινωνία. Οπως και τότε, όμως, δεν θα κάτσω φρόνιμος, όπως ξεδιάντροπα μας ζnτάνε κάποιοι τύποι σαν και του λόγου σου και αυτό συμβουλεύω και τους άλλους. «Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ …»
ΤΑΣΟΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ,
Ζωγράφος
ΥΓ: Οι καιροί και οι άνθρωποι αλλάζουν. Δεν κράτησα ποτέ σε κανέναν κακία. Αμα ξαναπεινάσεις, μην τρέχεις στις εκκλnσίες. Ελα σπίτι μου. Κάλεσε και τον Βενιζέλο. Ενα πιάτο φαί θα υπάρχει.
http://tsak-giorgis.blogspot.com/2012/02/blog-post_8467.html
Για τους αφελείς που αναρωτιούνται ακόμα: “Μα ΠΩΣ μπήκε η Χ.Α. στη Βουλή;” Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Άει σιχτήρ!.add a comment
“EMEIΣ” κι εσείς… Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Προβληματισμοί.add a comment
“EMEIΣ”, που συναντηθήκαμε στις Πλατείες, ΔΕΝ ήμασταν κι ΕΝΑ πράμμα αδέρφια μου!
Που ήσασταν όταν τη πρώτη-πρώτη μέρα, εγώ κι ο Thanasis Grain Papadopoulos, πλακωνόμασταν ΜΟΝΟΙ μας με τους ΓΕΝΟΠίτες με τα πορτοκαλί τζόκεϋ, τα γερανοφόρα άρματα της ΔΕΗ και τις κωλαούζους τροτσκιστές του “Ξεκινήματος” από δίπλα…
….όπου με το “καλημέρα” ήθελαν να μας καπελώσουν οι αλήτες του Φωτόπουλου;
Δεν σας είδα!
Ααααα ξέχασα…
Τη πρώτη μέρα του Συντάγματος, η επίσημη Αριστερά της Κουμουνδούρου κρατούσε μιά πισίνη διά το “Κίνημα των Αγανακτισμένων”…γιά να δεί προς που τα πάει πρώτα το πράμμα και κατά που φυσσά ο άνεμος…
Όταν σιγουρευθήκατε γιά τη δυναμική του, μας κάνετε τη τιμή να προσέλθετε…
ΕΣΕΙΣ κι ο Φελέκης με τα μισά Εξάρχεια ξωπίσω… μόνο που τότες εγώ είχα φύγει.
Με ενοχλούσε η τσίκνα από τα λουκάνικα και η μυρουδιά των μπάφων!
Καλός ο Δωρικός ρυθμός, δε λέω, αλλά εμείς ως Πανιώνιοι ομνύουμε εις τον Ιωνικό. Χο_ Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπητοί Επώνυμοι Γραφιάδες, Κοπυπαστάδα.add a comment
Κοπυπαστάδα από το facebook: Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Κοπυπαστάδα.add a comment
Eίναι αργά για δάκρυα Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπητοί Επώνυμοι Γραφιάδες, Κοπυπαστάδα.add a comment
[...] Μέχρι το 1981, για να γίνει κάποιος διοικητής της ΔΕΗ ή της Ολυμπιακής ή μιας τράπεζας, έπρεπε να είχε κάνει κάτι στη ζωή του. Όμως ήρθε η «κοινωνικοποίηση» των ΔΕΚΟ και των τραπεζών με την είσοδο των «εργαζομένων» στα διοικητικά συμβούλια με τη νέα γενιά των συνδικαλιστών. Οι οποίοι, μια και δεν μπορούσαν να μπουν στη διοίκηση από την πόρτα, μπήκαν από το παράθυρο. Και άρχισε η «συνδιοίκηση» της Ολυμπιακής, της ΔΕΗ, του ΟΣΕ και των τραπεζών με τους συνδικαλιστές, οι οποίοι αλώνιζαν, με τους διοικητές, τους διευθύνοντες συμβούλους και τους προέδρους να κάνουν πως διοικούν, εφαρμόζοντας- ως κότες- οποιαδήποτε αξίωση των συνδικαλιστών. Οι πολιτικοί άλλο που δεν ήθελαν, μια και με τη βοήθεια των συνδικαλιστών αποκτούσαν πελατεία, ενώ οι συνδικαλιστές σιγά-σιγά έπαιρναν τον δρόμο για τη Βουλή και στη συνέχεια γίνονταν υπουργοί. Δείτε ακόμα και σήμερα πόσοι συνδικαλιστές είναι στην εξουσία και αναρωτηθείτε τι σπουδές είχε ο πρόεδρος των συνδικαλιστών του ΙΚΑ, να είναι υπουργός εργασίας και ο συνδικαλιστής του ΟΤΕ επίσης.
Έχει δει κάποιος τις σπουδές των μελών του υπουργικού συμβουλίου στην Αγγλία ή τη Γαλλία; [...]
Τράτζικ (οι νικητές)…. Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπητοί Επώνυμοι Γραφιάδες, Κοπυπαστάδα.add a comment
[...] O αιθεροβάμων λαϊκισμός και οι μύχιοι πόθοι της αριστεράς: Αδιαμφισβήτητος νικητής και πρωταγωνιστής αυτών των εκλογών, ο ΣΥΡΙΖΑ συμπύκνωσε με επιτυχία όλα τα χαρακτηριστικά του Έλληνα που ζει σε μια άλλη ήπειρο από τον υπόλοιπο δυτικό κόσμο – και σε μια άλλη εποχή. Με την καθοριστική ενίσχυση από τους απογοητευμένους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, που βρήκαν διέξοδο (από το ένα εκατομμύριο ψήφους που πήρε ο ΣΥΡΙΖΑ, οι 600 χιλιάδες προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ), το κόμμα με τις πολλές συνιστώσες και την πανσπερμία θέσεων που κυμαίνονται από το ρεαλισμό ως την απόλυτη «σοσιαλιστική ουτοπία», κατάφερε να γιγαντωθεί, εκφράζοντας την απόγνωση του άνεργου, αλλά και τον αρνητισμό του συνδικαλιστή/δημοσίου υπαλλήλου, που έχασε ξαφνικά τα προνόμια μιας αδικαιολόγητα άνετης (και πολλές φορές παρασιτικής) ζωής. Ενθαρρύνοντας τον φανατισμό «κατά του συστήματος» (αποκαλώντας όσους τον επικρίνουν «παπαγαλάκια»), τους προπηλακισμούς και τον αριστερίστικο ακτιβισμό, ο ΣΥΡΙΖΑ εξέθρεψε και επωφελήθηκε από τη «μπαχαλοποίηση» της πολιτικής ζωής, ώστε να δρέψει καρπούς, που ούτε και οι πιο αισιόδοξοι δεν φαντάζονταν στο επιτελείο της Κουμουνδούρου. Με μια (τάχαμου δήθεν «αντισυμβατική») ευρεία στήριξη, που ποικίλει από τον απολιτίκ δεξιό Άρη Δαβαράκη, ως τον αρχηγό του «κόμματος της δραχμής» Γιώργο Κουρή, ο Αλέξης Τσίπρας, εκμεταλλευόμενος τους μύχιους πόθους του παραδοσιακού αριστερού, πούλησε με επιτυχία τη δημαγωγική πομφόλυγα της «άμεσης κατάργησης του μνημονίου» και της «ζωής χωρίς δανεισμό», αλλά και το ουτοπικό ανέκδοτο της «αριστερής διακυβέρνησης», ακόμα κι αν τα νούμερα δεν έβγαιναν από πουθενά, πρωτίστως για να έχει εκλογικά οφέλη από τους απογοητευμένους και αγανακτισμένους – και για να ανακόψει/διεμβολίσει το ΚΚΕ, με επιτυχία όπως αποδείχτηκε (και όπως φαίνεται θα αποδειχθεί και περαιτέρω). Επονομαζόμενος και «μικρός Αντρέας», ο Αλέξης Τσίπρας έγινε ρυθμιστής της πολιτικής ζωής, τελείως δυσανάλογα με το πολιτικό του μέγεθος και την εμπειρία του, με αποτέλεσμα το ευφυές επιτελείο του να μεγαλοπιάνεται («βάζοντας η μυλωνού τον άντρα της με τους πραματευτάδες»), ζητώντας ραντεβού ανεπιτυχώς με τον Ολάντ και τη Μέρκελ – και γενικώς εκφράζοντας μια πρωτόγνωρη αλαζονεία, συνδυασμό της χρόνιας αυθάδειας, της μιζέριας, της συμπλεγματικής θυματοποίησης ότι «είναι στόχος όλων των επιθέσεων», αλλά και της στρεβλής αντίληψης ότι το 17% με «δανεικούς» ψηφοφόρους (δεν έγιναν δα και όλοι αριστεροί ξαφνικά), όταν η αποχή υπερβαίνει το 35% και το 19% των ψήφων δεν βρήκε το δρόμο προς τη Βουλή, τους επιτρέπει να αποτελούν την αυθεντική έκφραση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Επιπλέον, κλείνοντας το μάτι στην απέναντι όχθη του «καμμένου» λαϊκισμού, έδειξε ότι οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ δεξιάς και αριστεράς, έχουν αντικατασταθεί από αυτές του εκσυγχρονισμού και της οπισθοδρόμησης: Για τον μέσο ψηφοφόρο του ΣΥΡΙΖΑ, η Ελλάδα δεν χρειάζεται επειγόντως μεταρρυθμίσεις, αλλά αρκεί το όνειρο της απομάκρυνσης των «κακών νεοφιλελεύθερων αγορών και Ευρωπαίων τραπεζιτών» και της επιστροφής σε ένα δημόσιο τομέα που θα απορροφά όλο και περισσότερους εργαζόμενους με προνόμια, ακόμα κι αν οι (κάποτε εξαγγελθείσες) 150 χιλιάδες προσλήψεις οδηγήσουν στην τραυματική εμπειρία της «έκπτωσης» στη δραχμή…[...]
Μεγάλη μαλακία τελικά του Ολλάντ που δεν συναντήθηκε με τον Αλέξις…Έχασε την ευκαιρία της ζωής του!…Να ξαναθυμηθεί τον Λουΐ Ντε Φινές με τον οποίον προφανώς μεγάλωσε… Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπητοί Επώνυμοι Γραφιάδες, Κοπυπαστάδα.add a comment
Και “I am looking very positive the change in France” και “instit in this opinion” και “we are going directly to the hell” και “splitted”, και, και… Τα μαργαριτάρια βροχή. Το είδατε; Μη χασκογελάτε. Τα αγγλικά του μπορεί να μας πουν για τον Τσίπρα όσα μας έλεγαν τα ελληνικά του για τον Παπανδρέου. [...]
[...] Έχει σημασία τι λένε στους άλλους τα αγγλικά του Τσίπρα ή του Παπανδρέου. Περισσότερο όμως έχει σημασία τι λένε τα αγγλικά τους για τους ίδιους. Για τον Παπανδρέου για παράδειγμα; Τα αγγλικά του λένε πως μάλλον είναι πολίτης του κόσμου κι όχι εθνικιστής. Πως επηρεάζεται η σκέψη του περισσότερο από ξένα think tanks παρά από ελληνικά συνδικάτα. Διαβάζει περισσότερο FT, Economist και Guardian παρά ελληνικό Τύπο. Το αν είναι καλό ή κακό αυτό είναι άλλο ζήτημα. Τα κουτσαγγλικά του Τσίπρα; Προδίδουν καταρχήν κάποιον που μάλλον δεν ήταν και πολύ καλός μαθητής ή τουλάχιστον δεν πήγε ποτέ να ζήσει έξω. Κάποιον που δεν είναι ελίτ και θα τα σνομπάρει κιόλας τα σαλόνια. Κάποιον που έχει δει πολλή ελληνική ιδιωτική τηλεόραση και λίγη Wall Street Journal. Κάποιον που δεν ντρέπεται για τα λίγα αγγλικά που ξέρει και βγαίνει άμα λάχει και στο CNN χωρίς μεταφραστή. Και πολύ τους είναι.
Ο Παπανδρέου ήταν λογικό να συνεννοείται άριστα με τους ξένους και να ξενίζει τους Έλληνες. Ήταν λογικό να θέλει να μας κάνει «δυτικούς». Λίγο πιο πολιτισμένους. Να μας κρατήσει τέλος πάντων στο ευρώ πάση θυσία. Ο GAP τι ήθελε; Να μας κάνει σαν κι αυτόν, να γίνουμε επιτέλους «Ευρωπαίοι». Ο Τσίπρας; Θέλει οι Ευρωπαίοι να κάνουν αυτό που τους λέμε εμείς. Με τους Έλληνες εκείνος συνεννοείται άριστα. Μας πιάνει. Τους δυτικούς ηγέτες στα σαλόνια; Ίσως να μην τους πολυκαταλαβαίνει καν, ίσως και να μην τον νοιάζει. “I don’t know what madame Merkel want to do”, αυτό είπε προχθές.
Τι θα κάνει μπροστά στο δίλημμα ευρώ-δραχμή; Δεν το ξέρω και για την ώρα δεν μας το μαρτυράει. Ξέρω μόνο τι δήλωσε στο CNN: ”we are going directly to the hell”. Του δε χελ λοιπόν. Μένει μόνο να μάθουμε: με τον «Τσάβες του Αιγαίου» πρωθυπουργό; [.-]
Mαντάμ Μέρκελ στρέητ του δε χέλλ…. Μαΐου 18, 2012
Posted by J.McManus in Άντε απέδώ ρε σεις!, Αγαπητοί Επώνυμοι Γραφιάδες, Κοπυπαστάδα.3 comments
Όταν έγραφε ΑΥΤΑ [πιό κάτω] ο Στέφανος Κασιμάτης, πολλά Συριζάτα παπαγαλάκια έτρεξαν να τον ειρωνευθούν, στη προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν τα ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΑ.
Να “τιμήσουν” τη παιδεία (my ass) του πολυκλαδικού Αμπελοκήπων με τις 150 μέρες το χρόνο ΚΑΤΑΛΗΨΗ, και τις σπουδές (του κώλου) στο ΕΜΠ με τις γνωστές σε όλους μας αλλαξοκωλιές φοιτητοπατέρων και καθηγητικού κατεστημένου!
Υποθέτω ότι φάγατε στη μάπα το βίντεο του CNN (πουτ δε κοτ ντάουν σλόϋλι) όπου γέλασε ο κάθε πικραμένος (που έχασε τα νειάτα του σ’ ΑΥΤΗ την αριστερά, της ήσσονος προσπάθειας και του “κάτω η βάση του δέκα”)…
[...] Υπάρχει, επίσης, και μία ακόμη μεγαλύτερη διαφορά, στο επίπεδο των δύο προσωπικοτήτων. Ο Παπανδρέου προερχόταν από τον κόσμο τον οποίο αμφισβήτησε και εν τέλει διέλυσε. Hταν προϊόν του ελληνικού αστικού κόσμου. Η παιδεία που έλαβε και οι συνθήκες της ζωής του τον διαμόρφωσαν σε έναν πραγματικό κοσμοπολίτη. Ηταν σπουδασμένος στο Χάρβαρντ και, ώσπου να αναλάβει την εξουσία, είχε περάσει ένα μεγάλο (ίσως και το μεγαλύτερο) μέρος της ζωής του στο εξωτερικό. Ανήκε στην ανώτερη κατηγορία της διεθνούς πανεπιστημιακής κοινότητος και μιλούσε με τους «κακούς ξένους», έχοντας την άνεση του κατόχου των κωδίκων του πολιτισμού τους. Αντιθέτως, ο Τσίπρας πόρρω απέχει αυτού του υποδείγματος. Είναι το δημιούργημα της λειψής παιδείας του παπανδρεϊκού κράτους, της μεταπολιτευτικής ιδεολογίας του επαρχιωτισμού και, κυρίως, της ΚΝΕ στην οποία ανδρώθηκε πολιτικά. (Μάλιστα, δε, της ΚΝΕ κατά την περίοδο που ακολούθησε την κατάρρευση του κομμουνισμού στην Ευρώπη…) Για να το πω συνοπτικά, για μεν τον Παπανδρέου η αναίδεια ως πολιτική έκφραση ήταν τον μέσον, για τον Τσίπρα όμως πολύ φοβάμαι ότι είναι το μόνο που ξέρει και καταλαβαίνει.[...]
****
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_07/05/2012_481400
Αλλαξοκωλίες! Μαΐου 17, 2012
Posted by J.McManus in Παραθλητικά:.1 comment so far
Το μίσος μεταξύ “Ολυμπιακών” και “Παναθηναϊκών”, είναι ταξικό;;; χαχαχαχαχα
…και οι παλαιοί φασίστες και ΝΟΠΟ της Θύρας 13, έχουν αντικατασταθεί από μιά νέα φουρνιά Βάζελων, ανιεξουσιαστών κι αναρχικών του Εξαρχείου (Βλέπε υιός Βούτση-Βογιατζή)
ΣΥΝ->ΣΥΡΙΖΑ->ΣΥΝ->ΣΥΡΙΖΑ->ΣΥΝ Μαΐου 17, 2012
Posted by J.McManus in Εκλογικά.add a comment
Ας ανέβω στην έδρα και ας κάνω μερικά μαθήματα περί ΣΥΡΙΖΑ, διότι πολλοί φρεσκοψηφοφόροι του, πέραν ότι δεν γνωρίζουν τη τύφλα τους γενικώς, ΔΕΝ γνωρίζουν και ΤΙ ψήφισαν ειδικώς!
Ο ΣΥΡΙΖΑ στήθηκε στα τέλη του 2003 – αρχές 2004 με ΕΝΑ και μόνο σκοπό (κι ό,τι άλλο σας πούνε: είναι πίπες). Να ξεφύγει από την μόνιμη αγωνία/μιζέρια της ‘ανανεωτικής αριστεράς’ [διάβαζε: ΣΥΝασπισμός] του “μπαίνω-δε μπαίνω στη Βουλή” με τις τσόντα-ψήφους των γκρουπούσκουλων του Εξαρχείου! Στις Βουλευτικές του 04 τα κατάφερε, και τα στελέχη του ΣΥΝ, μέσα στην αυταρέσκειά τους, διέλυσαν τη συλλογικότητα και σε τρείς μήνες, στις Ευρωεκλογές του Euro, κατέβηκαν πάλι μονάχοι τους και χέστηκαν γιά τους υπόλοιπους “Μπανιάδες”! Βοηθούσε και το αναλογικό σύστημα των Ευρωπαϊκών Εκλογών άλλωστε. Μετά, μέσω και του Ε.Κ.Φόρουμ, ξαναστήθηκε!
ΑΥΤΗ τη στιγμή, με τα απίστευτα δημοσκοπικά ποσοστά στα πανιά του, καλό θα ήτο να ξαναδιαλυθεί διά πολλούς και διαφόρους λόγους:
1) Να κατέβει σαν ΣΥΝασπισμός στις επόμενες εκλογές (ένα Κόμμα) ώστε να μην αμφισβητήσει κανείς το bonus των +50 εδρών, αν τελικά έρθει πρώτο και στις νέες εκλογές και δεν κάνει την έκπληξη η “νέα_αναγεννημένη δεξιά πολυκατοικία”…
Στο ΣΥΝ πλέον υπάρχει μόνο το “Αριστερό Ρεύμα” και ελάχιστοι του ΚοκκινοΠράσινου (Γολέμης του Πουλαντζά) σήμερα, γι’αυτό διακαώς επιθυμούν συνεργασία με το ΚΚΕ. Τη θέση της “ανανεωτικής πτέρυγας” θα καταλάβουν οι φρεακοαριστεροί, παλαιοΠασόκοι…
(*) Τα γκρουπούσκουλα ΚΟΕ,ΔΕΑ κλπ ας πάνε στην ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ή στα αναγεννημένα “μου-λού” μπουχαχαχαχα
2) Να αποτινάξει τη ρετσινιά του αριστερισμού των συνιστωσών (είναι αδύνατον να συνυπάρξουν πλέον τα σκατά του αυριανοΠΑΣΟΚ με τους Ρούντηδες και τους Νταβανέλλους) μπας και στεριώσουν οι πασοκικοί ψήφοι και δεν αποδειχθούν ευκαιριακοί…
3) και σπουδαιότερο: Μπας και συνέλθει ο Τσίπρας και στήσει ένα σοβαρότερο Κόμμα από αυτό το τουρλουμπούκι! Αφού θα μας γαμήσει που θα μας γαμήσει, καλύτερα να μας γαμήσει με τακτ, ώστε να το φχαριστηθούμε…
Η ξανθιά κομμώτρια από το Πόρτο Ράφτη… Μαΐου 17, 2012
Posted by J.McManus in Αγαπητοί Επώνυμοι Γραφιάδες, Κοπυπαστάδα.add a comment
[...] Στη μετεκλογική Ελλάδα της άνοιξης του 2012, περισσεύουν οι Ζηλωτές κάθε κατεύθυνσης και προέλευσης. Τα εκλογικά αποτελέσματα καταδεικνύουν με απίστευτη ακρίβεια το πώς ένας πασόκος του Ανδρέα Παπανδρέου είναι σε θέση να ψηφίσει φασιστικό κόμμα. Όπως καταδεικνύουν το πώς ένας μικροαστός μπορεί να επιλέξει τον αριστερό ριζοσπαστισμό ως ανάχωμα στο φόβο που του προκαλεί η δική του οικονομική και κοινωνική κατάρρευση. Το αποτέλεσμα έχει να κάνει με το παράδειγμα της ξανθιάς κομμώτριας στο Πόρτο Ράφτη. Οι Μουτζαχεντίν στην Ελλάδα είναι υπάλληλοι στο ΙΚΑ, τον ΟΤΕ και τη ΔΕΗ. Είναι καθημερινοί άνθρωποι, με καθημερινά βίτσια, καθημερινή ανασφάλεια και καθημερινές ανορεξίες. Πριν από λίγο καιρό ήταν νοικοκυραίοι, με ψεύτικες υποσχέσεις και λανθασμένα διλήμματα. Τώρα είναι μουτζαχεντίν, χωρίς υποσχέσεις και χωρίς διλήμματα. Tragic. Πολλοί μιλούν για το έλλειμμα υπευθυνότητας εκ μέρους των κομμάτων και έχουν δίκιο. Ουδείς τολμά να μιλήσει για το έλλειμμα υπευθυνότητας των πολιτών.[...]
