>>>C90:Rock of Nineties (1995-96), Part 2 Νοεμβρίου 15, 2006
Posted by J.McManus in Nineties.2 comments
(*) Δώστε λίγη βάση στην καλύτερη punk μπάντα των nineties: Social Distortion τους λένε, κι όλα τα παιδάκια κλαίνε! Επίσης αφεθείτε στην μαγεία των Red House Painters και ψάξτε να βρείτε ποιανού γνωστού(;) καλλιτέχη υπήρξε το προσωπικό μουσικό όχημα! A-pro-pos …το Prozac τι τραγουδαρα που΄ταν, εεεεε;
Download cassette wma >>> Rock of Nineties Vol#2
>>>C90:Rock of Nineties (1995-96), Part 1 Νοεμβρίου 15, 2006
Posted by J.McManus in Nineties.13 comments
Έχουμε όλοι μας μιά τάση να εξιδανικεύουμε τα εφηβικά μας βιώματα! Και φυσικά πιστεύουμε (αυταπατώμενοι) ότι είμαστε κληρονόμοι μιάς πανέμορφης και μοναδικής νεανικής κουλτούρας, και σαν τα δικά μας νειάτα δεν ξανάζησε ο ντουνιάς ποτές σ’αυτόν τον πλανήτη!
Διάβασα ένα σχόλιο του Πατατοτζάνκυ εψές, περί της Δεκαετίας του ‘90, κι ότι ήταν η μάνα-γένηση ΟΛΩΝ των μουσικών τάσεων κι μακάρισα τα Βρετανικά νησιά που δεν είναι σεισμογενή διότι θα΄χαμε αυτές τις μέρες ένα χτύπημα του Εγκέλαδου στο Λούτον: 13,78 ρίχτερ με το συμπάθειο (με το ΦΠΑ μαζί) χαχαχαχα
Έλεος αδέρφια…
Τα πάντα ελέχθησαν και γράφθησαν μέχρι τα μέσα του ‘70. Στο αντικείμενο που μας ενδιαφέρει σαν Ιστολόγιο ομιλώ. Με το punk γύρισε απλά το δισκάκι ανάποδα (στο φλιπ-σάϊντ του) και πάμε: “φτου-κι-από-την-αρχή” πάλι. Το μόνο-πραγματικά-νέο που κατετέθη μετά το ‘80 ήταν το ραπ-> μετεξέλιξη χιπ-χοπ. Αλλά και το ίδιο το punk που εγώ προσωπικά κόβω τας φλέβας μου, μιά αναβιώση του garage_punk των sixties ήτο…ουδέν νεότερο από το Μουσικόν Μέτωπο.
Αφού καλύψαμε ποικιλοτρόπως σε διάφορα αφιερώματα, τις ρίζες, την βασική δισκοθήκη αυτής της μουσικής κουλτούρας, με τραγούδια που δεν πρέπει να λείπουν από κανένα σπίτι μουσικόφιλου, ξεκινάω το πανοσήκωμα πρόσφατου (σχετικά) υλικού. Ξεκινάω ανάποδα, από τα nineties και θα πηγαίνω σταδιακά προς τα πίσω.
Στα τέλη της δεκαετίας του Ογδόντα, στα μαύρα χάλια που΄χε υποπέσει η ροκ δισκογραφία, αγόραζα …30 δισκάκια την χρονιά! Απίστευτο, αλλά αληθινό…
Με την grunge κινητικότητα από Seatle μεριά (φιλμ “Singles”) που ανακατώθηκε η τράπουλα κι η σύγχρονη μουσική ελέω Nirvana βγήκε από την νιρβάνα των τελευταίων χρόνων της, ξαναμπήκα δυναμικά στο παιχνίδι. Αν και για μένα προσωπικά το κορυφαίο γκρουπ εκείνης της περιόδου ήσαν οι Screaming Trees. (Ανώτεροι και των Pearl Jam, γιά άλλους λόγους-και πέραν της μουσικής τους- αγάπησε το πόπολο τους τελευταίους)
Άσχετο αυτό. Συνεχίζω…
Κάτι με το grunge και την αναβίωση του καλού ροκ ήχου στις αρχές του ‘90, κάτι η επαγγελματική διαστροφή μου στα μέσα της δεκαετίας με την ενασχόληση μου στα κοινά του Rock FM, κάτι τα κατάλοιπα που μου άφησε αυτή η εμπειρία (από 30 δίσκους την χρονιά, άκουγα πλέον 30 δισκάκια την βδομάδα) συνέχισα την παραμύθα μέχρι το φινάλε της…
Mπούσουλάς μου ήταν πάντα η νέα Κολλεγιακή μουσική (το περιοδικό CMJ), και ο ειδικός κατάλογος του Billboard -> Modern Rock Tracks.
Για τον ήχο των nineties είμαι τόσο καλυμμένος, ώστε κάνω κι εξαγωγή πλέον…
***
Ξεκινάω το ανέβασμα σήμερα μιάς 12άδας κασεττών της μεσοπεριόδου 1995-96. Τα έτη 1996-99 είχαν ανέβει στο παληό ιστολόγιο, αλλά θα ξανανέβουν και πάλι (σε λίγες μέρες) για λόγους αρχειακής τάξης (και φυσικά γιά όσους τα΄χασαν)
Download Cassette wma >>> Rock of Nineties Vol#1
(*) Δώστε λίγη προσοχή σ’ένα γκρουπάκι, ψιλοάγνωστο στην Ευρώπη. Ομιλώ για τους Kαναδούς Tragically Hip.
>>>C90:All Time Favorites-Αντώνης Μαμαλάκης Νοεμβρίου 15, 2006
Posted by J.McManus in All Time Favorites.11 comments
Αnd Last but Not Least my dear friend Αντώνης! Ο πιό καλός μου φίλος στην περίοδο που΄μουν στον Σταθμό…μιά σχέση που διατηρούμε μέχρι τις μέρες μας! Με τις αλλαγές που προέκυψαν πήρε την πρωϊνή ζώνη κι ήταν ταμάμ, ο ιδανικός για πρωϊνό ξύπνημα. Χαμηλότονος με πλούσια blues και jazz παιδεία και φυσικά φανατικός Ντυλανολόγος Phd. 
Το πρόγραμμα τις καθημερινές είχε διαμορφωθεί πλέον σε:
- 8-10: Αντώνης Μαμαλάκης
- 10-12:“Cafe Society” με τον Κων/νο Τζούμα (μουσικές επιλογές macmanus)
- και μετά κλασσικά: Μηλάτος-Γιακουμάκης-Δασκαλόπουλος και Θάλεια.
Της Θάλειας την εκπομπή δεν μπόρεσα να την καταγράψω ολόκληρη γιατί έπεφτε πάνω στο κλείσιμο του μαγαζιού. Έτσι έμεινε ημιτελής και ποτές δεν πρόκανα να φτιάξω την συλλογή της! Πάνω-κάτω καλύπτεται από τους ήδη τέσσερεις προλαλήσαντες…
Οι παραγωγοί του Σαββατοκύριακου δεν μ’ ενδιέφεραν. Ακόμα δεν είχε έρθει στον Σταθμό ο Θανασάκης ο Μήνας (ο μοναδικός αξιόλογος της ζώνης του Σ/Κ) όταν έγινε αυτό το αφιέρωμα. Ενδιαφέρουσα θα΄ταν (σχετικά) η άποψη του Ζήλου. Ο Αργύρης κατά πάγεια τακτική του προηχογραφούσε τις εκπομπές (σιχαινόταν την live επικοινωνία) σε κασσέτες… Ήθελα να του την ζητήσω μιάς και τις φύλαγε σε αρχείο, αλλά όλο κάτι γινόταν και δεν την άκουσα ποτές. Τέλος πάντων! Μικρό το κακό…ο Αργύρης ήταν καλός στα πρώτα μας βήματα, όταν μαθαίναμε να μπουσουλάμε…σαν Δάσκαλος του Δημοτικού! Μετά αποκτήσαμε την δική μας κουλτούρα κι αυτοπεποίθηση κι αισθητήριο πληροφοριών, μπήκαμε στο “Πανεπιστημίο” της Ροκ’εν’ρολογίας και βλέπαμε απλά με μιά συμπάθεια τον δασκαλάκο μας του Δημοτικού (που μας έμαθε την “αλφαβήτα”) έχοντας εμείς ήδη το διδακτορικό μας στο χέρι…χαχαχαχα
Ήταν αδιανόητο για μας, που μεγαλώσαμε στην καρδιά του punk, να δίνουμε βαρύνουσα σημασία σε κάποιον που επί μιά πενταετία έβριζε την νέα μουσική και ξαφνικά στα 1982, όταν το όλο κίνημα ξεφούσκωσε, να μας προμοτάρει τους Deep Freeze Mice! Έλεος! Μα τα ξέρει αυτά, καλύτερα, κι ο Αλβέριχος βέβαια…
***
Download cassette mp3 >>> All Time Favorites-Antonis Mamalakis
Bonus Material: Elvis Presley >>> Guitar Man-What’d I Say [original unedited master]
(*) ήταν ένα από τα δύο κομμάτια που δεν είχα γιά να το γράψω στην κασσέτα, το άλλο ήταν ένα των Beach Boys.
