>>>C100: Rock at Nineties (1996) Part 04 Δεκεμβρίου 15, 2006
Posted by J.McManus in Nineties.9 comments
Mετά από μιά τεράστια παρένθεση, τι παρένθεση γράφω…αγκύλη…τι αγκύλη λέω, άγκιστρον καλύτερα, για να θυμηθούμε και τα μαθητικά μας χρόνια στα μαθηματικά…με τα διάφορα αφιερώματα/best of και απολογισμούς της χρονιάς…επιστρέφω εκεί που΄χα μείνει: Στην ομάδα των κασεττών του 1996.
”Ανέβασα” τώρα δείγματα από τους δίσκους της χρονιάς του περιοδικού “Uncut” διά να μείνουν ένα δεκατετραήμερο στον αέρα, μέχρις τα Χριστούγεννα…αλλά από μιά πρώτη ματιά στον τράκκερ της yousendit το πόπολο τελικά πιό πολύ τα παληά, τα δυσεύρετα, γουστάρει και “κατεβάζει”. Λογικόν αυτό!
***
BLACK CHRISTMAS
2.500 νοματαίοι συμπολίτες μας συνωστίζoνται καθημερινά στους γκισσέδες των τραπεζών διά Εορτο-Καταναλωτικά Δάνεια. Πιθανό αρκετοί από δαύτους να΄ναι κατεστραμμένοι από τον τζόγο και το ΧΑΑ, αλλά σαφώς ΔΕΝ είναι όλοι τους. Μιά νέα κατηγορία νεόπτωχων ανατέλλει στις αρχές του αιώνα που αλλάζει πλέον τις καθημερινές της συνήθειες κόβοντας ό,τι το περιττόν και Αλβανοποιόντας τις ανάγκες της βιώνοντας πλέον μιά εξεφτυλισμένη ζωή με δανεικά! Δουλειά-δουλειές μάλλον-σπίτι-t.v.-ύπνος! Τίποτις άλλον.
Οι Τράπεζες μαζεύουν πλέον τις καταθέσεις μόνο των αλλοδαπών, κυρίως των Αλβανών. Οι Αλβανοί καταθέτουν στο ένα Ταμείο, κι οι Έλληνες δανείζονται στο διπλανό. Μέχρις να μάθουν να ζούν κι αυτοί λιτοδίαιτα, όπως οι γονείς τους στα μεταπολεμικά χρόνια των δεκαετιών του ‘50 και του ΄60. Back to the Roots. Back to the Basics. Θέλει τέχνη και μαεστρία να περιορίσεις τις ανάγκες σου πλέον στα βασικά…
Αλλά αυτά ισχύουν για μεγάλο τμήμα του πληθυσμού της Χώρας, είναι ευρέως γνωστά και καθημερινό ανάγνωσμα στις λαϊκές φυλλάδες.
Στην δική μου προσωπική περίπτωση, πέραν της γενικότερης κρίσης που το πρώτο πράγμα που μαθαίνει η κατεστραμμένη πλέον Μεσαία Τάξις, η μέχρι πρότινος ραχοκοκκαλιά της Ελληνικής Οικονομίας, είναι να κόψει τις περιττές μαλακιούλες/έξοδά της…
…ισχύουν κι άλλα τρία κακά της μοίρας μου:
α) Ο διορισμός του γείτονα, μεσήλικα, περιφτερά στο Δήμο της Αθήνας από προκο…μένο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας! Όσες πατέντες και μπαγαποντιές προσπάθησαν να στηθούνε για να σωθεί το στέκι απέτυχαν διότι η άδεια πλέον δεν μεταβιβάζεται. Αλλά το περίφτερο ήταν οι καρδιά της γειτονιάς, όλες οι “αρτηρίες” της πέρναγαν από δαύτο. Τώρα ο κόσμος σκόρπισε δεξιά κι αριστερά…
β) Ότι έκλεισαν πλέον, μετά το καλοκάιρι, όλα τα γειτονικά εμπορικά μαγαζιά (έμειναν ηλεκτρολόγοι-υδραυλικοί και τα κλασσικά “καφέ”) και δεν ξανανοικιάστηκαν. Ερημιά! Ειδικά όταν νυχτώνει…
γ) Και το αποκορύφωμα ήταν τα νέα μέτρα για το παρκάρισμα κι ότι ο δρόμος μας επιλέχθηκε πλέον ΜΟΝΟ για τους κατοίκους! Ουδείς επισκέπτης πλέον παρκάρει, κι ούτε καν επιχειρεί το πέρασμα διά μιά τυχόν κενή θέση. Αλλά μετά από τόσα χρόνια τις παρτίδες μου και τις επαφές μου με τους γείτονες τις έχω εξαντλήσει. Ουδείς ψωνίζει κάτω από το σπίτι του βέβαια, εκτός αν πρόκειται για είδη mini-market ή τσιγαροεφημερίδες! Για τα ψώνια σου γουστάρεις και την σχετική βόλτα σου…
Προβλέπω πολύ δύσκολη και σημαντική χρονιά (διά αποφάσεις ζωής) το 2007. Κι ενώ εμείς τραβάμε τα ζόρια μας εδώ χάμου, ως κλασσικοί χαμουτζήδες, έχουν και τα δικά τους τρεχάματα υγείας κι οι άλλοι εκεί πάνου…
…ο αρχι-προστάτης της Μπλογκόσφαιρας ΔΕΝ λέει να ηρεμήσει και να μας αφήσει στην ησυχία μας και τα προβληματά μας! Συνέχεια τρώγεται με τα ρούχα του και συνέχεια αφήνει/γράφει σπόντες για το …μέλλον (τάχα-μου) της Ελληνικής Ιστολογικής Κοινωνίας! Κι ουχί μέσα από το επίσημο editorial, αλλά από την διάσημη πλέον για την ρουφιανιά της στήλη: Love Company όπου την συγγράφει με “κουκούλα” βέβαια.
Εκεί που λέμε “δόξα-τω-θεώ”, ας ηρεμήσουμε επιτέλους χρονιάρες μέρες εδώ μέσα, τσούπ, και νέες φυτιλιές ανάβει ο Ζακυνθινός Εκδότης! Δεν έχει τσίπα πάνω του, δεν έχει καμμία ευαισθησία, δεν σέβεται τίποτα πλέον. Είναι η δεύτερη φορά που ανάβει φωτιές όταν πάνε τα πράγματα να αμβλυνθούν και να ηρεμήσουν. Δεν είναι τυχαίο πλέον γεγονός αυτό, σύμπτωσις επαναλαμβανόμενη παύει κλπ κλπ…
***
Τέτοιες ημέρες εξυπηρετούσαμε τέσσερα άτομα εδώ μέσα, κι είχαμε και το κουνιαδάκι μου για τις εξωτερικές δουλειές ή απλά just looking στην γωνία για τις τυχόν “κλεψιές” (αστικό φαινόμενο, το ξέρω… το εμπόριο είναι “κλοπή” από την φύση του άλλωστε). Σήμερα, του Αγίου Ελευθερίου μεγάλη η χάρη του, δακτυλογραφώ ημι-σέντονα… Οποία κατάντια και μιζέρια…
***
Download cassette >>> Rock at 90’s (1996) Part#04. mp3
