The MacManus Sessions

 Review by Stephen Thomas Erlewine

 You know that a producer has become a star in his own right when he’s given a contract to put out an album under his own name — but, really, if any producer deserved his own vanity project in 2007, it’s Mark Ronson, the man behind much of the two best British pop albums in 2006, Lily Allen’s Alright, Still and Amy Winehouse’s Back to Black. [...]

>>> Mark Ronson (Feat. Amy Winehouse)-Valerie.mp3

***

>>> Mark Ronson (Feat. Robbie Williams)-The Only One I Know.mp3

 Στο γνωστό ύφος της πολυπαρεξηγημένης Αlternative/Indie rock “Αμερικάνα” μας έρχεται η νέα δουλειά του/των >>> Bright Eyes από την Όμαχα της πολιτείας της Νεβάδα και φέρει τον γενικό τίτλο >>> “Cassadaga”

***

 Επιλέγω διά “πανωσήκωμα” το>>> Bright Eyes-Soul Singer In A Session Band.mp3

***

 [Update:] Aντιγράφω από την στήλη του >>> Θοδωρή Μανίκα της πρόσφατης Κυριακάτικης Καθημερινής:

[...]… Και όταν ρωτήθηκε ο Μαρκ Σμιθ γι’ αυτήν τη μοναδική περίπτωση, γιατί δηλαδή δεν κάνει σόλο καριέρα και επιμένει να είναι… γκρουπ, έδωσε τη μνημειώδη απάντηση: «Ακόμη και αν είμαστε μόνον εγώ και η γιαγιά σου που βαράει το ντέφι, είμαστε πάντοτε οι Fall!».

Κάπως έτσι το έθεσε προσφάτως και ο 27χρονος Κόνορ Ομπερστ, που κάνει καριέρα από… 13 χρόνων, είναι πολυπράγμων και αργά αλλά σταθερά ανερχόμενος, είναι αεικίνητος και υπερπαραγωγικός και έχει υπάρξει μέλος αρκετών (προσωποπαγών) συγκροτημάτων ώς τώρα. Οπότε, ρωτήθηκε γιατί κρύβει τις ουσιαστικώς σόλο προσπάθειές του κάτω από το ψευδώνυμο «Bright Eyes; Η απάντησή του τα λέει όλα: «Μα γιατί δεν είναι ψευδώνυμο! Είναι όνομα συγκροτήματος!!!».

Η δισκογραφική παραγωγή του Ομπερστ είναι… απέραντη, αλλά με το «Cassadaga» (που έρχεται δύο χρόνια μετά την ταυτόχρονη κυκλοφορία των δύο προηγούμενων cd του, ως Bright Eyes) κερδίζει το υψηλό status που του αναλογεί και που, λίγο νωρίτερα, του έχουν αναγνωρίσει ο Μπρους Σπρίνγκστιν, οι REM, οι ΥeahΥeahΥeahs, ο Νιλ Γιανγκ κ.ά. Πέραν του περιεχομένου, εξαίρετη είναι και η συσκευασία του cd – κρύβει πολλά και περισσότερα δεν θα πω!

Ο Ομπερστ βεβαίως χρησιμοποιεί πολλούς μουσικούς για να κινηθεί ευέλικτα στο… εικαστικό περιβάλλον των τραγουδιών του,..[...]

***

 Άλλο ένα τραγούδι γιά κατεβασιά, ως bonous:

>>> Bright Eyes-I Must Belong Somewhere.mp3

 Aντιγράφω (κοπυπαστάρω δηλαδής) από την στήλη του Θοδωρή Μανίκα και την πρόσφατη Κυριακάτικη “Κ”:

 [...] …αλλά υπάρχουν και συγκροτήματα του ενός κυριολεκτικώς, και ένα τέτοιο είναι οι Beirut του Zαχαρία Κόντον από την Αλμπουκέρκη των ΗΠΑ. Αρχισε και αυτός πιτσιρικάς τη μουσική του περιπέτεια και, εικοσάχρονος πλέον, μετουσιώνει τα παριζιάνικα και σέρβικα αποτυπώματα των εφηβικών ταξιδιών του στην Ευρώπη, με τις εβραϊκές μουσικές ρίζες του και τα κάντρι και ροκ τοπία της αμερικανικής παιδείας του. Ο Ζακ παίζει μαντολίνο, ακορντεόν, πιάνο, τρομπέτα, κρουστά, τραγουδάει, γράφει τα κομμάτια, γίνεται η ενσάρκωση του «do it yourself» και κερδίζει τους ακροατές του, πείθοντας για τον γκρουπίστικο χαρακτήρα του πονήματός του, σε βαθμό που να χρειαστούν έξι άτομα επί σκηνής στην πρόσφατη επιτυχημένη τουρνέ του (που πέρασε και από την Ελλάδα), ώστε να αναπαράγεται η αίσθηση του συγκροτήματος που κυριαρχεί στο «Gulag Orkestar».

 2ο άλμπουμ των/του Beirut στο γνωστό ύφος της ethnic, lo-fi, country Americana και συγγενικό προς τους Decemberists: >>> “The Flying Club Cup”, από το οποίο «σηκώνω» δύο τραγούδια γιά μιά πρώτη γνωριμία:

 >>> Beirut-The Flying Club Cup.mp3

***

>>> Beirut-A Sunday Smile.wma

 Έξι χρόνια μακρυά από την Δισκογραφία ήταν πάρα πολλά γιά μιά καλλιτέχνιδα του ύφους της Suzanne Vega.

 Mιά πάντα σεμνή, χαμηλότονος, lo-fi τραγουδοποιός όπου όλες της οι καλλιτεχνικές προσπάθειες στέκονται σ’ένα maximun ποιοτικής στάθμης.

 Έτσι και η φετεινή της δουλειά >> Beauty & Crime που κυκλοφόρησε πρόσφατα από την Εταιρεία θρύλο της Jazz: την Blue Note.

 Διαλέγω διά μουσικό δείγμα “πανωσηκώματος” το τραγούδι:

 >>>Suzanne Vega-Unbound.mp3

 …και που δεν έχει ουδεμία σχέση κι ούτε είναι διασκευή ενός παληού ομότιτλου αριστουργήματος του Robbie Robertson των Band.

 H χρονιά φτάνει αισίως προς το τέλος της και προσπαθώ να καλύψω “ηχητικά” τα τελευταία κενά πριν από τον απαραίτητο και καθιερωμένο Μουσικό Απολογισμό του έτους!

 Από τα χρόνια του 1993-94 και του Rock FM είχα να γευθώ τόσα πολλά και διαφορετικά μουσικά ακούσματα, απ’όλο το φάσμα των καλλιτεχνικών δρώμενων, όσα παρηκολούθησα εφέτος!

 Και την ευθύνη της φετεινής υπερπληθώρας ήχων ανέλαβε η Οργάνωση Conn-x και το “σαρανταπεντάρι” της adsl φυσικά!

***

 Διθύραμβους διάβασα στ’ Αμερικάνικα μουσικά έντυπα γιά το πέμπτο άλμπουμ >>> Widow City [Οκτώβρης 2007] των δύο αδερφιών: Matthew και Eleanor Friedberger, με γιαγιά μουσικό και διευθυντή της Χορωδίας σε Ελληνορθόδοξη Εκκλησία της γενέτειράς τους, το Oak Park του Ιλλινόϊς!

 Η πρώτη εντύπωση είναι ότι τα >>>δύο αδερφάκια έχουν ακούσει πολύ Frank Zappa και Captain Beefheart στις ελεύθερες ώρες, τις αφιερωμένες εις την απόλαυση της μουσικής, στον σύντομο μέχρι τα τώρα βιός τους. Παρεμένουν να ηχογραφούν σ’ανεξάρτητη εταιρεία βέβαια, αν και τα πρώτα τους τρία άλμπουμ κυκλοφόρησαν από την θρυλική Rough Trade.

 Θέλει πολλά ακούσματα κι ιδιαίτερη αφοσίωση και προσοχή αυτό το πληθωρικό άλμπουμ διότι η πρώτη επαφή μαζί του σε ξενίζει και σ’απωθεί.

 Διάλλεξα γιά μιά πρώτη συνάντηση το:

 >>>The Fiery Furnaces-Duplexes of the Dead.mp3

  Αν κατά τύχη ή από καλή κι έγκαιρη ενημέρωση “πέσεις” πάνω σ’έναν αξιόλογο καλλιτέχνη/μουσικό/τραγουδοποιό, τότες φροντίζεις να’ρθεις και σ’ επαφή με το παληότερο έργο του! Κάτι ανάλογο με τους δίσκους ισχύει και με τα βιβλία και τους συγγραφείς σαφώς!

 Κάπως έτσι “έκτιζαν” τις δισκοθήκες τους οι νέοι της δικής μου γενιάς!

 «Έπεσα» που λέτε πάνω στο φετεινό, έκτο ή έβδομο αν υπολογίσεις κι ένα live του, άλμπουμ: το >>> Εmerald City του >>> John Vandeslice κι εντυπωσιάστηκα τόσο ώστε ανέτρεξα και στην προηγούμενη δουλειά του, μιά ηχογράφηση του 2005, το >>> Pixel Revolt που ΄ναι σχεδόν αριστουργηματική! Κρίμα που δεν την πήρα είδηση εν τη γεννέσει της και τη κυκλοφορία της, αλλά τελικώς κανένα κομψοτέχνημα δεν μένει άγνωστο κ εσαεί θαμμένο. Αργά η γρήγορα, απ’ευθείας ή από σπόντα, θα διασταυρωθείς μαζί του, θες-δεν-θες!

***

 >>> John Vandeslice-Continuation.mp3 ["Pixel Revolt" (2005)]

***

>>> John Vandeslice-White Dove.wma ["Emerald City" (2007)]

Δεν πιστεύεις στ’ αυτιά σου με τους ήχους που ακούς εν έτει 2007!

 Είναι επίκαιρο ακόμα το Latin Rock εποχής Santana, Mandrill, El Chicano, Willie Bobo, Harlem River Drive κλπ;

 Γιά τους Νεοϋρκέζους >>> Budos Band  [που ακόμα κι ο Μουσικός Ιστότοπος allmusic δεν δύναται, ακόμα, να μας πληροφορήσει με περισσότερες λεπτομέρειες] φαίνεται πως όχι μόνον είναι επίκαιρο, αλλά ζεί και βασιλεύει!

 Μην ψάχνετε άδικα γιά τα φωνητικά! Δεν υπάρχουν! Αφεθείτε μόνο στην μαγεία της χορευτικής μουσικής και των πολυάριθμων κρουστών που σαν τα νοήματα της ταινίας “Babel” είναι κατανοητά σ’ όλα τα μήκη και πλάτης της γης!

***

 >>>Τhe Budos Band-The Volcano Song.mp3

 Έχουμε κατ’αρχάς το Disc One-October με τα πρώτα 10 τραγούδια και θ’ακολουθήσει και το Disc Two-December με άλλα 6(;) τραγούδια!

***

 Επειδής είστε όλοι κι όλες γνωστές γάτες και παίζετε την πληροφορική στ’ ακροδάκτυλά σας θεωρώ ότι όλοι/ες σας βρήκατε πρόσβαση στο: “In Rainbows” Disc One/October!

 Γιά όσους κι όσες ΔΕΝ έχουν ακόμε βρεί τα bonus που περιέχονται στο “In Rainbows” Disc Two-December σας ανεβάζω ένα μικρό δείγμα:

 >>> Radiohead-4 Minute Warning.mp3

 Δίχως να΄χει κυκλοφορήσει ποτές το Chrome Dreams I, ο Νeil Young έβγαλε στον αέρα ξεχασμένες ηχογραφήσεις 30 χρόνων από τα μακρινά 1977, με γενικό τίτλο >>> Chrome Dreams II.

 Ένα άλμπουμ που χρειάστηκαν 30 χρόνια διά να ολοκληρωθεί!

 Άλλα τραγούδια από το Chrome Dreams Ι θαύθηκαν στα συρτάρια κι άλλα ενσωματώθησαν σε κατοπινά άλμπουμ!

 Μιλάμε ότι βρισκόμαστε στα 1977, στην καρδιά του Punk, όπου τα τραγούδια των Ramones, δεν ξεπερνούσαν το δίλεπτο κι εδώ έχουμε ένα καταχωνιασμένο 18λεπτο διαμάντι που επιτέλους, έστω κι αργά, μετά από μιά τριακονταετία, βλέπει το φως της δημοσιότητας!

 Βέβαια, στα 1989 με το “Freedom” επιχείρησε κάτι στο ανάλογο ύφος! Άλλωστε και οι καιροί είχαν αλλάξει αλλά και το cd θ’ άλλαζε οριστικά το μέτρημα του μουσικού χρόνου και των δύο κλασσικών 20λεπτων βινυλιακών πλευρών!

***

>>>Neil Young-Ordinary People.mp3

…άλλο ένα από τα αξιοπρόσεχτα ντεμπούτα τα χρονιάς.

 Εδώ συναντούμε την καλή κυριούλα >>>Annie Clark, πνευματική κόρη της Μπίλλυ Χολιντέϋ και της Τζόνι Μίτσελλ, με μπόλικη προϊστορία στον χώρο πίσω της (συνεργασία μέχρις και με Jackson Browne) και τη πρώτη απόπειρά της με το προσωπικό της μουσικό όχημα, τους St.Vincent και το άλμπουμ >>> “Marry Me”.

 Διαλέγω γιά πρώτη επαφή και πανωσήκωμα το:

>>>St.Vincent-Υour Lips Are Red.mp3

***

>>>St.Vincent-All My Stars Aligned.mp3

 H επιστροφή του πιό διάσημου πρεζονίου του Ηνωμένου Βασιλείου μετά την διάλυση των Libertines, και το 2ο άλμπουμ των Babyshambles με τον πολύ ευρυματικό τίτλο >>> Shooter’s Nation, αξιαγάπητου εις την νεολαία ποιητή Peter Doherty.

 Δίσκος του μηνός προφανώς, στα Βρετανικά μουσικά έντυπα!

 Πρώτη μας επαφή με το εν λόγω δίσκο:

>>> Βabyshambles-Unstookie Titled.mp3

 Jack Peñate-Matinée

Peache Pop-abilly from South London Soul Boy! (Uncut Magazine)

 Aκούω το >>>παρθενικό άλμπουμ του καλλιτέχνη και γυρίζω χρόνια πίσω, στην εποχή των Style Council, κι αύριο θα βγάλω κομμάτι/α:

>>>Jack Peñate-Have I Been A Fool?.mp3

***

>>>Jack Peñate-Learning Lines.mp3

 >>> Robert Plant & Alison Krauss-Polly Come Home.mp3

 Δε γνωρίζω, ειλικρινά, αν υπάρχει κάποιος/α αναγνώστης/τρια που να ‘πεθύμησε την θρυλική κιθάρα και την φωνή των Dire Straits!

 Δεν είναι κακό αυτό το άλμπουμ της επανεμφάνισης του >>>Mark Knopfler.

 Oδηγείται πάνω σε κλασσικούς δρόμους και πως ήταν δυνατόν να συμβαίνει και το αντίθετο δηλαδής;

***

 >>>Μark Knopfler-We Can Get Wild.mp3