The MacManus Sessions

Είμαι ένας φτωχός και απλός μουσικός

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΥ

«Η προσωπικότητά μου δεν χωράει στο κοστούμι των σελέμπριτις. Κάποιοι επιθυμούν να βρίσκονται σε τέτοιους κύκλους. Εγώ δεν θέλω. Είμαι ένας απλός άνθρωπος σε μια περίπλοκη βιομηχανία. Είμαι ένας εργαζόμενος μουσικός και τραγουδοποιός, δεν χάνω την ενέργειά μου κάνοντας φωτογραφίσεις και πηγαίνοντας σε τηλεοπτικά τοκ σόου. Ολη αυτή η ιστορία με τη φήμη… Ποτέ δεν ένιωθα άνετα μαζί της, οπότε τα νέα μου τραγούδια μιλάνε ακριβώς γι’ αυτό».

Στα εξήντα δύο του χρόνια ο Βαν Μόρισον και γιορτάζοντας τα σαράντα πέντε χρόνια πορείας του στη μουσική σκηνή, κυκλοφορεί το νέο του άλμπουμ «Keep it simple». Μια επιστροφή στις ρίζες της μουσικής του, «με στοιχεία από μπλουζ, φολκ και γκόσπελ μέχρι τον Κέρτις Μέιφιλντ», όπως το περιγράφει ο ίδιος σε μία από τις σπάνιες συνεντεύξεις του στο BBC Radio 4. Και, όπως συμπληρώνει ,«είναι μια μουσική που δεν θυμίζει σε τίποτα αυτά που έχω κάνει στο παρελθόν».

Η εισαγωγή του νέου του άλμπουμ είναι το >>> «How can a poor boy?».mp3, όπου ουσιαστικά αναπλάθει τη διαμάχη του με τον μουσικό Τύπο. «Υπάρχει μια ολόκληρη μυθολογία που χτίστηκε γύρω από μένα. Κανείς όμως δεν με ξέρει πραγματικά», λέει απαντώντας σε μια σειρά από δημοσιεύματα που τον αποκαλούν ερημίτη και μονόχνωτο. «Κανείς από αυτούς που γράφουν ιστορίες για μένα δεν με ξέρει. Δεν γνωρίζουν ούτε από πού ξεκίνησα ούτε πού ήμουν ούτε τι χρειάστηκε να κάνω ούτε πόσο σκληρό ήταν αυτό για μένα. Δεν ξέρουν τίποτα και αυτό εξηγεί το τραγούδι μου, πώς μπορεί ένα φτωχό αγόρι να στείλει ένα μήνυμα στον κόσμο».

Αλλωστε, για τον ίδιο η νοσταλγία δεν είναι αναγκαστικά κάτι αρνητικό. Ετσι, δεν έχει πρόβλημα να επιστρέφει στα πρώτα του χρόνια στο Μπέλφαστ, όταν ήταν ο μοναχογιός ενός ναυτεργάτη, ο οποίος του έμαθε την αμερικανική τζαζ και τα μπλουζ, τον Ρέι Τσαρλς και τον Σόλομον Μπερκ. «Εκείνη η μουσική μού έδωσε την έμπνευση να συνεχίσω. Χωρίς αυτούς δεν θα βρισκόμουν εδώ που είμαι», λέει ακόμα. Υστερα ήρθαν οι Them, η επιτυχία του «Gloria», η μοναχική του πορεία, άλμπουμ όπως το «Astral weeks» και το «Into the music», η εμπορική επιτυχία, η είσοδος στο Rock Ν Roll Hall Of Fame. Ο ίδιος μιλάει για την πορεία του σχεδόν λακωνικά. «Γράφω τραγούδια. Μετά τα ηχογραφώ. Και μετά τα ερμηνεύω στη σκηνή. Αυτή είναι η δουλειά μου. Απλά πράγματα».

Το νέο άλμπουμ του είναι αυτό ακριβώς. Απλά τραγούδια με τζαζ και μπλουζ επιρροές. «Τα έγραψα όταν ένιωσα ότι είχα κάτι να πω», συμπληρώνει. Οσο για τη σχέση του με τη μουσική, ουσιαστικά την αναλύει στο τραγούδι με τίτλο «That’s entrainment», όπου παραφράζει τη λέξη entertainment (ψυχαγωγία). «Ο όρος “entrainment” περιγράφει τη δική μου προσέγγιση στη μουσική», αποκαλύπτει. «Δεν είναι ψυχαγωγία. Είναι η κατάσταση όπου νιώθεις ένα με τη μουσική, όταν χάνεσαι μέσα της, όταν βρίσκεσαι στη στιγμή, όταν είσαι εκεί χωρίς παρελθόν ή μέλλον».

Οσο για τα υπόλοιπα, ο Βαν Μόρισον δεν βλέπει κανέναν μουσικό που να εκφράζει το μέλλον. Για τον καουμπόι του Μπέλφαστ η μουσική βιομηχανία απλώς μηρυκάζει το παρελθόν της. «Τα μουσικά περιοδικά, τα οποία εγώ αποκαλώ περιοδικά προπαγάνδας, έχουν όλα αυτήν την εμμονή με το παρελθόν», σημειώνει. «Είναι σαν να μην κινούνται προς τα εμπρός, ενώ εγώ κινούμαι συνεχώς. Δεν είμαι ποπ σταρ για να έχω μερικές επιτυχίες και να τραγουδάω αυτές ξανά και ξανά. Η αγορά της μουσικής όμως μοιάζει να πηγαίνει προς τα πίσω, επιστρέφει στο παρελθόν χωρίς να δίνει την ευκαιρία να ακουστεί κάτι καινούργιο. Εγώ τουλάχιστον δεν έχω ακούσει ακόμα».

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 26/03/2008