The MacManus Sessions

ΤΑ ΝΕΑ-Σάββατο 7 Μαϊου 1994


Ψόφαγα για αφιερώματα στην Ραδιοφωνική μου εμπειρία!

 Η καλύτερη μου ήταν!

 Να΄έδινε το όρντινο γι αφιέρωμα ο Μάκης, ο Σταθμάρχης, κι εγώ ν’άρχιζα να κατεβάζω δίσκους από τα ράφια και παληά περιοδικά/ροκ εγκυκλοπαίδειες για να το συνοδεύσω, το αφιέρωμα, και προφορικά!

 Πολλοί φίλοι-συνάδελφοι δυσανασχετούσαν!
Ήθελαν “απόλυτη” ελευθερία!
Μιλάμε τώρα για αφιερώματα άπαξ του μηνός, να μην σου πώ του διμήνου!
Σιγά την …”σκλαβιά”!
Τεμπελιά μάλλον….

 Καταλαβαίνω αυτούς που ήταν και την νύχτα dj’s σε μαγαζιά! Δεν είχαν χρόνο για ψαξίματα! Καμμία σχέση η Μουσική Παραγωγή στο ραδιόφωνο, με το djλίκι της Νύχτας! Άλλος ο ένας χώρος, άλλος ο άλλος! Mουσική εδώ , μουσική κι εκεί, αλλά τίποτα άλλον κοινόν!

 Το ραδίοφωνο απευθύνεται σε μοναχικά άτομα, για να μην σε πάω και σε ειδικές περιπτώσεις: Νοσοκομεία και Στρατόπεδα! Ειδικά τις Νυχτερινές Ώρες του! Και φυσικά απευθύνεται σε ακροατές που ακούνε κατά μόνας! Δεν μαζεύονται 5-6 φιλαράκια ν’ακούσουν μαζί ράδιο, όπως γίνεται με την TV…
“Πιάσε και 5 μπύρες και μία πίτσα απ΄όξω!”
Δεν συνηθίζονται αυτά τα πράγματα εδώ!
Το maximum να΄ναι δύο οι ακροατές , πίσω από κάθε δέκτη!

 Το ράδιο λειτουργεί σαν soundtrack της καθημερινής ζωής μας, είτε μαγειρεύεις/σιδερώνεις, είτε κάνεις έρωτα….

 Κι αναπτύσει και την φαντασία!
Ακούς όμορφες φωνές στο Ράδιο και “φαντάζεσαι” τον παρουσιαστή/τρια!
Όμως 99%, τις όμορφες/ραδιοφωνικές φωνές τις έχουν “άσχημοι” (…με τον Life Style όρο) άνθρωποι! Κόσμος και κοσμάκης την έχει πατήσει έτσι!
Κι αντίθετα κάτι μοντέλλες, έχουν χάλια φωνές!

“Το ραδίοφωνο είναι το καταφύγιο των άσχημων! “
Τάδε έφη η πανμέγιστη Ε.Μενεγάκη!
(Προφορικά τ’ είπε αυτό, δεν το έγραψε σε “επιστόλη”, προσοχή στον τόνο!)

 Δίκιο έχει η μανδάμ!
Κι εγώ αν έβγαζα 18.000.000 τον μήνα, τέτοιες πίπ…εεεε σοφίες θ’έλεγα!
Ασε που δεν θα ήξερα και τι σημαίνει και υλοτόμος!

 Το ραδιόφωνο είναι καταφύγιο των άσχημων!
Στην Νύχτα πρέπει να είσαι όμορφος όμως, για ν’ ανέβεις πάνω στην κονσόλα και να διασκεδάζεις το πόπολο κάτω!
Dj Hesto!

 Πόσοι μαλάκες άνδρες “χάνουν” την συνοδό τους, ενώ πίνουν αμέριμνοι το ουϊσκάκι τους στην μπάρα, κι η μανδάμ είναι κάτω στις W.C. (μα-τι-κάνει κάτω-μιά ώρα-στην τουαλέττα;) με κα΄να μπάρμαν ή τον dj!
(Και γίνoνται και περίγελοι των “υπολοίπων” που γνωρίζουν το-τι-γίνεται κάτω! Έλα μου ντε; Τι γίνεται στ΄αλήθεια κάτω;)
Μαλάκες γεννήθηκαν οι άνδρες, μαλάκες θ’αποθάνουν!

 Τά’χω δει με τα ματάκια μου, επισκεπτόμενος φίλους εν ώρα εργασίας!
(Τσιμπουκώματα , που ούτε τ’ονομά του-από περιέργεια- δεν ρωτάνε! Ήμαρτον!)

 Εγώ προσωπικά, ποτές μου δεν γούσταρα την Νύχτα!
Για πολλούς και διαφόρους λόγους!
Κυριώς ιδεολογικούς!
Τι σχέση έχω εγώ, με τον Στηβ Κακέτση ή τον Ψωμιάδη;
Και να την γούσταρα όμως, δεν είχα τα κατάλληλα εμφανισιακά προσόντα!

 Εμένα τ’ονειρό μου ήταν ένα: Να γίνω Πετρίδης στην θέση του Πετρίδη!

 Θα μου πείς τώρα, και με το δίκιο σου:
“Είχες ωραία φωνή, κατάλληλη για ραδιόφωνο;”
Όπως το λες τώρα, όχι!
Eύηχη φωνή σαν του Κακαουνάκη, του Σεφτελή ή και του ίδιου του Σταθμάρχη, δεν είχα!
Ο πολύποδας ,που είναι στην μύτη μου, μου δυσκολεύει την αναπνοή κι ακούγεται η βαρειά μου ανάσα! Κάποτε θα τον βγάλω! Κάποτε…

 Αλλά στο ράδιο, τις μουσικές μου ήθελα να “παίξω!”
Δεν είναι 090, να μιλάω αισθησιακά για να χύσουν γκόμενες(και γκόμενοι)
Το “αυτί” μου (και την δισκοθήκη) μου κατέθετα το δίωρο!

 Τέλος πάντων!
Ο Μελάτος δίνει όρντινο για Αφιέρωμα στο Ελληνικό Ροκ σε διήμερο: Παρασκευή και Σάββατο! Το έκανε έτσι ώστε να πιάσει και τους καθημερινούς παραγωγούς αλλά και του Σ/Κ! Να το κάμουμε ΟΛΟΙ τ’αφιέρωμα!

 Εγώ όμως πατούσα και στις “δύο βάρκες”!
Έπρεπε να μαζέψω τραγούδια για να συμπληρώσω 5 ώρες ραδιοφώνου!
2 ώρες την Παρασκευή πρωϊ στο Cafe Society του Κωνσταντίνου Τζούμα και τρείς ώρες το Σάββατο τα μεσάνυχτα, στο After Midnight, το “δικό” μου!

 Ααααα… δεν σας το είχα πεί!;
Ήμουνα το βασικό γκαρσόνι, ο Μαιτρ-Ντ’Οτέλ στο Καφέ του Κων/νου Τζούμα κάθε πρωϊ 10-12!
Είχα περάσει ζωή και κότα μαζί του……..μέχρι να μάθω τα χούγια του βέβαια!

 Δύσκολο εγχείρημα, το λοιπόν!
Και μιλάμε για τα 1994!
Με την εγχώρια παραγωγή μέχρι τα τότες!

 Όχι όπως είναι τώρα τα πράγματα, που ο Red, παίζει 1-στα-3 κομμάτια, Ελληνικό “”"”Ροκ”"”‘(με πολλά εισαγωγικά η λέξη παρακαλώ)

 Διαλέγω τα πιό… εύπεπτα για τον Τζούμα, μην μου πετάξει και τίποτις στο κεφάλι…(Φαντασθείτε να έβαζα Υell-o-Yell το πρωϊ ας πούμε,χαχαχα)
Scraptown (Ρακιτζής), Sharp Ties (Τόλης), το γκρούπ του Καρβέλλα (πως το έλεγαν, θυμάστε;), Πουλικάκο (που ήταν και στην παρέα του βέβαια) κάτι Τρύπες κλπ της Μεγάλης Σχολής της Σαλονίκης κι αφήνω τα “δύσκολα” μαζί μ’ένα αφιέρωμα για την θρυλική Creep Records του Μπάμπη, για το Σαββατόβραδο!
(Κυριακή πρωϊ για να κυριολεχτούμε δηλαδής)

 Το υποστηρίζω το αφιέρωμα με κάθε μέσον! Δελτία Τύπου κλπ!
Πήρε φωτιά το φαξ της Μένης! (Ποτέ της δεν με χώνεψε, την συγχωρώ όμως!)

 Κάθησα κι έψαξα ό,τι είχε γραφθεί για την Creep Records!
Ο αγαπημένος μου νυχτερινός ηχολήπτης είχε τρελλαθεί με το αφιέρωμα , και μ΄εφοδιάσε με παν-σπάνια φανζίνς!

Τα τηλέφωνα είχαν πάρει φωτιά!
Να προσπαθώ, σε χρόνους Κεντέρη, ν’αλλάξω τα 45άρια, γιατί ο κόσμος, αλλά κι εγώ ο ίδιος, ήθελα ν΄ακουσθούν κι οι δύο πλευρές τους! (πχ. Clown)

Κι εκεί που το αφιέρωμα είχε απογειωθεί, κάνω μιά λεκτική πατάτα, τις περισσότερες φορές δεν είναι και κατανοητό το χιούμορ μου βλέπετε, και λέω στον αέρα για τον Μπάμπη:

“Να ξέρετε ότι ο Μπάμπης , παράλληλα είναι και Εφοριακός, κι αν έχετε κα΄να πρόβλημα, ευχαρίστως να σας το λύσει!”

 Τι ήθελα και το΄πα;
Δεν το έραβα το ρημάδι!
Στον προφορικό λόγο, δεν υπάρχει edit δυστυχώς!
Βέβαια, αστειευόμενος το’πα , και σαν νέος έμπορος τότες, είχα το φόβητρο της Εφορίας! Μόνο η Κωνσταντίνα η Ψιλικατζού θα με καταλάβαινε!

 Ο Μπάμπης όμως, αντί να χαρεί με το αφιέρωμα , τα πήρε στο κρανίο!
Κι έκανε τηλέφωνο διαμαρτυρίας!
Εγώ κατάλαβα την μαλακία μου κι έβαλα τον ηχολήπτη να το σηκώσει για ν’ακούσει αυτός τα μπινελίκια!

 Τα είχα πάρει από το απόγευμα βέβαια, με τα 2 κωλάπαιδα , που δούλευαν και στην Virgin (την εταιρεία-δεν υπήρχε τότε το Δισκάδικο) κι έσπασαν το αφιέρωμα του Σταθμού στην μέση κι ήρθαν καμαρωτοί-καμαρωτοί κι έπαιξαν Smiths και Inspiral Carpets!
Δεν το είχαν πληροφορηθεί , απολογήθηκαν!
Μα καλά, ούτε μισή ώρα δεν άκουσαν αυτές τις δύο ημέρες τον Σταθμό που δούλευαν, να “δούνε” τι παίζει; Από περιέργεια βρε αδερφέ!

 Τους έκραξα, με το “καλησπέρα”, 12 και κάτι, στον αέρα για το μέγα ατόπημά τους!
Και στο meeting του Σταθμού αργότερα!
Με κάτι τέτοια, έφαγα το κεφαλάκι μου!

 Μου την έσπαγαν τέτοιοι τύποι!
Που άκουγαν μόνον τον εαυτόν τους!
Ούτε τα τελευταία 10 λεπτά, το τέλος της προηγούμενης εκπομπής δεν έμπαιναν στον κόπο ν’ ακούσουν, και γι αυτό πολλές φορές, με το ίδιο τραγούδι που τέλειωνε ο ένας την εκπομπή του, άρχιζε ο άλλος! Κωμικοτραγικό!

 Τέλος πάντων, ενώ είχα φοβηθεί πως θα βρώ τραγούδια για 5 ώρες, τελικά τελειώσαμε γύρω στις 4:00 τα χαράματα! (2+4=6 ώρες , είχα αρκετά τελικά!)

***

 Ήμουνα πριν από λίγες μέρες στο Rock’n'Roll Circus του Πετρουλάκη!

 Συναντώ τον Μπάμπη σκυμμένο και χωμένο σε μιά ντάνα από 45άρια!

 Αρχίζουμε την κουβέντα για την Creep και τα γκρούπ της!

 Υπήρχε η μεγάλη κόντρα -για το Ελληνικό Ροκ- τότες, Ελληνικός ή Αγγλικός στίχος! Εγώ με τίποτα δεν γούσταρα τον Ελληνικό Στίχο!
Ακόμα οι στίχοι ήσαν πρωτόγονοι και δεν ήθελα ν’ακούω μαλακίες με την πρώτη! Άσε με …να φαντάζομαι!

 Άργησε να έρθει βλέπετε η ποιητική εποχή, με επικεφαλής τα Διάφανα Κρίνα, που δεν ντρέπεσαι για τους στίχοι τους! Και φυσικά οι πολιτικοποιημένοι στίχοι του Low-bap της σχολής του Περάματος!

 Η ίδανική περίπτωση-για το ροκ πάντα- κατά την γνώμη μου, είναι Ελληνικοί Στίχοι με Αγγλική προφορά! Πράγμα που έκαναν οι Μetro Decay (“Yπέρβαση” το άλμπουμ τους, μην το ξεχνάμε, χρόνια πριν γίνει το βασικό μότο της ΠΟΛ.ΑΝ του Σαμαρά, χαχαχα) κι αργότερα η Λευκή Συμφωνία….

 Τότε, μας είπε ο Μπάμπης ότι, στον αέρα πρωτοπαίχθησαν τα 2 πρώτα σινγκλάκια από τον συγχωρεμένο τον John Peel στο Αγγλικό ραδιόφωνο (Radio-1)! Του τα είχε στείλει προφανώς ο Χρήστος, ο Δασκαλόπουλος….

Κι εγώ είχα την εντύπωση , τόσα χρόνια, ότι τα είχε πρωτο-παίξει ο Γιάννης Πετρίδης!

Θυμίζω την φάση με τον “Εφοριακό” στον Μπάμπη!
Γελάει, σαν να λέει περασμένα-ξεχασμένα!

Επεμβαίνει ο Πέτρουλας να αλλεγράρει την κουβέντα…
(Α-προ-πό, κι αυτός έφυγε μετά το πέρας των VDGG από τον Λυκαβηττό…)
Μακάρι να γινόντουσαν και σήμερα τέτοια πράγματα, τέτοιες καταστάσεις!
Μακάρι!

Aλλά δεν γίνονται γαμώτι! Όλα πιά νέκρωσαν!

(*) Αυτές τις μέρες επανακυκλοφορεί και το 1ο LP των South of No North.-

macmanus
Δευτέρα, 25 Ιούλιος 2005 7:01:25 μμ